به گزارش ایمنا، اولین قدم ها برای محدود کردن رشته های ورزشی باشگاه سپاهان تابستان سال گذشته برداشته شد. انحلال تیم های هندبال و بسکتبال بانوان این باشگاه اولین تصمیم بود. امتیاز لیگ برتری هندبال را هیچ تیمی نخرید اما بسکتبال به فولاد ماهان رسید. قرار بود ووشو هم به جمع تیم های لیگ برتری این باشگاه اضافه شود، اما تغییرات مدیریتی اجازه نداد.
از گوشه و کنار خبر می رسد سپاهان قصد تیم داری با ورزشکاران غیربومی را ندارد. در حقیقت سپاهان فقط قرار است برای اصفهانی ها دست به جیب شود. البته این تصمیم با آنچه که دیده می شود و شنیده، کمی متناقض است.
مرور بخشی از صحبت های ورزشکاران رشته های مختلف ورزشی باشگاه،
این تناقض در حرف و عمل را کاملاً روشن می کند.
کاراته؛ اصفهانی ها بروند یا بمانند؟
سیاست یک بام و دو هوا در تیم کاراته سپاهان به وضوح دیده می شود. کاراته کارانی که سال ها برای سپاهان و نام این تیم افتخار آفریده اند چون اصفهانی نیستند باید این تیم را ترک کنند. کسانی که نه یکی دو سال، بلکه از نخستین مرحله لیگ سپاهانی بوده اند. اما در کاتا کسانی که اصفهانی هستند باید از سپاهان بروند! مشخص نیست در سپاهان مشکل بومی سازی است یا ...
حامد زیگساری یکی از همین کاراته کارانی است که در همه ادوار قهرمانی سپاهان با این تیم همراه بوده و بار سفر از اصفهان را بسته است. او می گوید: مثل دیگر کاراته کاران سپاهان مایل به ماندن در این تیم نیستم و خوشحالم از این بابت که سال ها با این تیم افتخار کسب کردم. یک نایب قهرمانی، شش قهرمانی پیاپی در لیگ برتر و یک قهرمانی در جام باشگاههای جهان، اما متاسفم از این جهت که هیچکس در سپاهان ارزش و قدر این قهرمانی ها را ندانست. در سپاهان به تنها چیزی که بها می دهند فوتبال است. لیگ مدت هاست به پایان رسیده و همه تیم های لیگ برتری با بازیکنان خود تسویه حساب کرده اند حتی همان تیم هایی که می گفتند مشکل مالی داریم. اما من هنوز ۶۰ درصد مبلغ قراردادم را دریافت نکرده ام.
نایب قهرمان کاراته جهان به تصمیم مسئولان باشگاه سپاهان برای بومی سازی این تیم در فصل آینده اشاره می کند و می گوید: می خواهند تیمی بومی در لیگ شرکت دهند. یعنی هیچ کدام از ما که سال ها برای این تیم افتخار کسب کرده ایم را نمی خواهند با این شرایط و با توجه به حق و حقوقی که طلبکاریم و پرداخت نکرده اند هیچ بازیکنی حاضر نیست در سپاهان بماند. کل قراردادهای ”
تیم ما در مجموع به اندازه قرارداد یک نفر از بازیکنان تیم فوتبال سپاهان نمی شود اما هنوز امروز و
فردا می کنند، در حالی که برای فوتبالشان سر زمین قول ۷ میلیون تومان پاداش می دهند. ما قهرمان جام باشگاههای جهان شدیم اما پاداشی که وعده داده بودند، پرداخت نشد در حقیقت اصلاً به این قهرمانی توجه نشد در حالی که نایب قهرمانی نفت خیلی بیشتر از قهرمانی سپاهان برای مسئولان باشگاه نفت ارزشمند بود.
صحبت های زیگساری را می توان در کنار حرف های محمد باتوانی قرار داد. اینجاست که مشخص می شود مشکل سپاهان، بومی و غیر بومی نیست.
باتوانی معتقد است همه مشکلات کاراته سپاهان از زمانی آغاز شد که هدایت این تیم به حبیب الله ناظریان رسید. وی می گوید: ناظریان در عوض اینکه نقطه قوتی برای کاراته اصفهان باشد به یک نقطه تاریک و کور تبدیل شده است. همین آقا امسال تا توانست کاراته کای غیربومی به سپاهان آورد. سال پیش ما را با درگیری و فشار خواستند از سپاهان جدا کنند که این اتفاق رخ نداد و ماندیم. متاسفانه آنها فقط به دنبال مقام هستند و حاضرند به هر شیوه ای فقط قهرمانی به دست بیاورند. نزدیک به هفت یا هشت جلسه با رحیمی مدیرعامل باشگاه برگزار کرده ایم و او هم قول داد تا سال آینده اوضاع را بهبود بخشد و بازیکنانی غیربومی که مبالغ کلان می گیرند را جدا و تیمی بومی را روانه لیگ کند.
باتوانی به تصمیم عجیب سپاهانی ها در پرداخت قراردادهای بازیکنان اشاره می کند و می گوید: جالب است که یک سال از قرارداد فصل گذشته را به ما که بومی سپاهان بودیم ندادند اما حق و حقوق تیم دیگر کاتای سپاهان که غیربومی بود را پرداخت کرده اند. صحبت من با مسئولان باشگاه این است که اگر مشکل مالی دارید بگویید پول نداریم اما وقتی دارید چرا بین بازیکنان تبعیض قائل می شوید؟ حقیقت این است که اصفهانی ها فرزند ناتنی سپاهان شده اند.
پی نوشت: آنچه مشخص است دنیای ورزش حرفه ای امروز از بحث عرضه و تقاضا تبعیت می کند. باشگاه سپاهان حق دارد بین تیم فوتبال خود و تیمهای دیگر تفاوت قائل شود چراکه اصولاً بحث فوتبال با سایر رشته ها متفاوت است اما نبایستی فراموش کرد که اگر حمایت سپاهان از بسیاری از رشته ها نباشد، این رشته ها در بعد کشوری و بین المللی دچار مشکل می شود.
به نظر می رسد سیاست بومی گرایی باشگاه سپاهان باید با تمام توان و در تمام ابعاد در رشته های غیرفوتبالی دنبال شود اما در عوض هزینه ای که پیش از این صرف قهرمانی می شد به زیرساختها رفته و پشتوانه سازی بسیار گسترده تر را در دستور کار خود قرار دهد.
مطمئناً انحلال تیمهایی که سپاهان در آنها در ورزش کشور صاحب عنوان و اعتبار است گام رو به جلویی از باشگاه سپاهان تلقی نمی شود.
/گزارش: مریم قمریان/
.jpg)
