رییس کمیته پژوهش و تحقیق کاراته درباره مهم‌ترین شاخصه‌های مربی‌گری گفت: مربی‌گری مجموعه‌ای از عواملی چون روان‌شناسی، دانسته‌های علمی، پیشینه ورزشی و... است.

مازیار فرید خمامی در گفت‌وگو با خبرنگار علم ورزش خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، مقوله مربی‌گری را یک مسئله پیچیده دانست و اظهار کرد: در بحث مربی‌گری ما با منابع انسانی روبه‌رو هستیم که تلفیقی از روان‌شناسی، مدیریت، مباحث علمی و... است.

وی تصریح کرد: نقش مربی‌ گاهی چنان اهمیت پیدا می‌کند که در رده‌های سنی نوجوانان مربی به الگوی ورزشکار مبدل می‌شود و حتی در نوع رفتار و پوشش از مربی خود تقلید می‌کند.

رییس کمیته تحقیق و پژوهش کاراته با اشاره به حضور بازیکنان مطرح تیم‌های ورزش‌محور به عنوان مربی، خاطرنشان کرد: مربی‌گری اصولی دارد و معمولا کسی که از بازیکنی به مربی‌گری می‌آید سعی می‌کند تا بازیکنان مانند خودشان بسازند.

خمامی ادامه داد: دلایل مختلف برای حضور بازیکنان پس از پایان دوره بازیکنی در عرصه مربی‌گری وجود دارد که شاید شهرت، علاقه و حتی پول از آن‌ها باشد.

او با اشاره به انتقاداتی که به مربیان پس از کسب نتایج ضعیف می‌شود گفت: نقش مربی تعیین کننده است، اما شاید علت اصلی انتقادات آن باشد که کنار گذاشتن یک مربی راحت از کنار گذاشتن چند بازیکن باشد!

این کارشناس رشته کاراته تصریح کرد: در همه فدراسیون‌ها امکانات یکسانی وجود ندارد. نقش مربی مهم است اما امکانات نیز نقش تعیین کننده‌ای در موفقیت یا عدم موفقیت دارد.

او همچنین درباره دوره‌های مربی‌گری نیز اظهار کرد: من منتقد دوره‌های مربی‌گری هستم چون چندان تفاوتی میان کسی که مربی درجه یک و درجه سه است وجود ندارد. وقتی سطوح درآمدی مربی درجه یک و سه یکسان باشد چندان انگیزه‌ای برای بالا بردن سطح وجود ندارد.

خمامی به عدم حضور مربیان ایرانی در دیگر کشورها اشاره کرد و گفت: تغییرات پی‌درپی در فدراسیون‌ها یکی از علت‌های اصلی این حضو ر نیافتن است. وقتی که ثبات در فدراسیون‌ها وجود نداشته باشد دیگران به ما اعتماد نمی‌کنند. زمانی در هشت کشور آسیایی مربیان ایرانی حضور داشتند در حالی که الان این طور نیست.