ساسانی: مربیان را به ورطه بی سرانجامی سوق می دهند! / از نظر فنی بهتر از لیگ جهانی ترکیه هستیم
گفتگوی "تورج ساسانی" مربی تیم ملی کاراته را با خبرنگار خبرگزاری ورزش ایران (ایپنا) را در ادامه می خوانید:
*نمی خواهید به بازیکنان استراحت بدهید؟
- خیر، دستیابی به سکوی قهرمانی سختیهای خودش را دارد که اینهم بخشی از آن است تا زمان اعزام به مسابقات لیگ جهانی بازیکنان در اردو هستند و برای آنها یک اردوی مستمر را در نظر گرفته ایم.
*وضعیت فنی بازیکنان به چه نحوی است؟
- خیلی بهتر از ترکیه شده اند، از نظر فنی خوب هستند و شرایطشان بهتر نیز می شود اما حریفان ما نیز بیکار ننشسته اند هرچقدر که ما برای بهبود تلاش می کنیم آنها هم به همان اندازه می جنگند و تلاش می کنند.
*سطح مسابقات آلمان آنقدر بالا هست که بتوانیم همانند ترکیه بیش از 3 فینالیست داشته باشیم؟
- بازیکنان ما خوب شده اند، کاراته کاران دیگر هم تلاش کرده اند و خوب تر! اینکه بگوییم همیشه باید مثل گذشته نتیجه بگیریم کمی غیر منطقی است. قرار نیست همیشه ایده آل و رویایی فکر کنیم. سطح مسابقات بالاتر است، پس تلاش مضاعف تری برای کسب سکو و جایگاه لازم است. بازیکنان تلاش خود را کرده اند و قطعا با مدالهای خوش رنگی باز خواهیم گشت اما شاید نه همانند ترکیه.
*تورج ساسانی بالاخره به حق خود در تیم ملی رسید و مربی شد اما چرا همراه تیم اعزام نمی شود؟
- خیلی از وقتها سکوت کرده ام، حرفی به میان نیاورده ام اکنون نیز در سمت مربیگری وظیفه ام را بیشتر می دانم، هیچ وقت دوست نداشته ام با صحبتهایم تمرکز شاگردانم را از بین ببرم اما گفته اند من و حسینی در آلمان حضور نخواهیم داشت. کتیرایی و بهنام فر مربیان حاضر در لیگ جهانی هستند، به خودم فکر نمی کنم تنها نگرانی من نداشتن coach در مسابقات است. به هرحال اگر چند تاتامی باشد و مبارزات همزمان شود به مشکل بر خواهیم خورد در ضمن فقط coach مهم نیست، دل مشغولی های زیادی در آن مقطع به وجود می آید.
*نباید بگویید به خودتان فکر نمی کنید به هرحال شما هم مربی تیم ملی هستید چرا نباید بروید، مگر چه فرقی بین شما و بقیه مربیان است؟
- چه بگویم؟ من که نمی توانم بگویم من را حتما باید به این مسابقات ببرید؟ یک جایی هست یک نفر تنها منافع خودش را در نظر می گیرد و حرف میزند و همه را به باد انتقاد می گیرد اما من می گویم صحبتها اگر بخواهد مطرح شود به صلاح تیم ملی و شاگردانم نیست. تنها یک سوال کوچک دارم، به نظر شما یک مربی دیگر باید چه کاری انجام دهد تا حمایت شود؟ بیشتر از 20 بازیکن ملی پوش تحویل جامعه کاراته داده ام، واقعا دیگر نمی دانم باید چه کاری انجام داد؟
*نبود شما لطمه ای با بازیکنان نمی زند؟ استرس محیط بر نحوه کار تاثیر زیادی خواهد گذاشت!
- قطعا همینطور است؛ بازیکن عادت کرده است و وقتی ببیند مربی اش نیست شاید از نظر روحی ضربه بخورد.
*با این همه ناملایمتی همچنان کارخانه کاراته سازی شما فعال است؟
- من زندگی ام را برای این کاراته گذاشته ام اما راستش را بخواهید، خسته ام! تا کی باید این شرایط را دید و سکوت کرد، سلامتی و جوانی من در این راه از دست رفته است. می دانید، کرمانشاهی هستیم و هیچ وقت حامی نداشته ایم، پشت و پناه ما و بازیکنانم همیشه خدا بوده است. واقعا نمی دانم تا کی می شود در این شرایط کار کرد و بازیکن ساخت. متاسفانه آقایان مربیان را به ورطه بی سرانجامی سوق می دهند!
