دارنده اولین مدال طلای ایران در مسابقات جهانی زیر 21 سال و کاراته کایی که در سال 2009 و در مسابقات جوانان جهان سکوی اول را زیر پای خود دید، حالا به عنوان کم و سن سال ترین عضو کومیته انفرادی در تاتامی پاریس به میدان می رود و نماینده وزن 75- کیلوگرم کاراته کشورمان در جام بیست و یکم جهان خواهد بود. پیش از رفتن به پاریس، بهمن عسگری در گفتگو با خبرگزاری ایپنا حرفهای امید بخشی زد. این گفتگو را می خوانید:

* شما تنها بازیکن حاضر در کومیته انفرادی هستید که در مسابقات آسیایی 2012حضور نداشتید؟

- آسیایی را نرفتم، یعنی نتوانستم؛ آن زمان بدنم سرحال نبود، وزن کم کرده بودم تا تلاشم را در وزن 67- کیلوگرم به کار ببندم، اما کاهش وزن زیاد باعث افت شد و به همین دلیل بدنم به هیچ عنوان سرحال نبود. در آخرین انتخابی هم خواستم به وزن اصلی خودم یعنی 75- کیلوگرم برگردم، اما بدنم توانایی مبارزه نداشت، حریفان دیگر از من سرحال تر بودند، شکست خوردم و به همین دلیل از این مسابقات جا ماندم.

* در این بین در مسابقات غرب آسیا با مدال طلا بازگشتید...

- همینطور است، در مسابقات غرب آسیا در کومیته تیمی حضور داشتم و خدا را شکر با مدال طلا بازگشتیم، نمی دانم شاید قسمت این بود که به عربستان بروم تا هم خانه خدا را زیارت کنم و هم مدال طلای این مسابقات را بدست آورم.

* و پس از بازگشت؟

- وقتی از مسابقات غرب آسیا آمدم تمام تلاشم را برای حضور در اردوی جهانی به کار بستم. می دانستم نفرات جدید به این اردو دعوت خواهند شد، اما این بستگی به نتایج آسیایی هم داشت. به هرحال آسیا در وزن 75- کیلوگرم موفق نبود و من در اولین انتخابی برگزار شده بعد از مسابقات آسیا نفر اول وزن خودم شدم. اینبار یک قدم به هدفم نزدیکتر شدم و سپس سعی کردم خودم را اثبات کنم. خودم را باور داشتم و می دانستم هیچ چیز از بقیه نفرات کم ندارم و خدا را شکر در همه انتخابی ها پیروز میدان بودم.

* اولین طلای مسابقات جهانی زیر 21 سال به نام ثبت شد، چقدر تفاوت است بین آن مسابقات و مسابقات جهانی بزرگسالان؟

- تفاوت که زیاد است! من هم در جوانان حضور داشتم و هم در زیر 21 سال. در این مقطع حریفان همه با هم از یک رده سنی به رده سنی بالاتر می روند و شناخت خوبی از هم دارند، اما مسابقات جهانی حریفان تجربه بیشتری دارند و ما که جوانتر هستیم تجربه کمتری داریم البته فکر می کنم این برای ما بهتر است.

* چطور؟

- خب حریفانم شناخت زیادی نسبت به من ندارند، اما من آنها را بیشتر می شناسم. این چند وقت هم تمرکزم را روی آنالیز حریفان گذاشته ام و شگردها و نحوه زدن ضرباتم را بر آن اساس تنظیم کرده ام.

* می توانید جو سنگین مسابقات جهانی را تحمل کنید؟

- مطمئنم می توانم، درست که شرایط سخت است. تماشاگران، فضای مسابقات، اما می دانم بهم نخواهم ریخت و کار خودم را انجام می دهم. وقتی پا به تاتامی می گذارم تنها به مبارزه فکر می کنم.

* قبول دارید مربی در حین مسابقه تاثیرگذارترین فرد بر روی مبارزت شماست؟

- درست است، من کاراته کاری هستم که حرف مربی را در هر شرایطی گوش می دهم، طوری که هر تکنیک و تاکتیکی را به من بگوید در همان لحظه اجرا خواهم کرد، چرا که معتقدم مربی خارج از تاتامی است و دیدش نسبت به حریف من بسیار بهتر است.

* زمان درگیری ها با حریفانتان به مشکل بر می خورید، چقدر به روی مبارزات و شگردهایتان فکر کرده اید؟

- آن اوایل کار خودم را انجام می دادم، اما همان طور که قبلا هم اشاره کردم اکنون حریفانم را آنالیز می کنم. در این اردوهای اخیر بسیار تغییر کرده ام،همین نقاط ضعفم را هم برطرف کرده ام و امیدوارم در این روزهای عزیز دست پر به ایران بازگردم.

* و صحبت آخر؟

- باور کنید تمام بازیکنان نهایت تلاش خود را به کار بسته اند و برای مدال همه توان خود را در تاتامی می گذارند. از پدر و مادرم تشکر می کنم که در این مدت زحمات زیادی را برای من کشیده اند، ضمن اینکه هیات کاراته قزوین نیز کمک بسیار زیادی به من کرده است. همچنین آقای قسمت آسیا بری که مربی من در قزوین هستند و زحمات زیادی را برای من کشیده اند.