"داگلاس سانتوس" برزیلی که 3 مدال طلا، نقره و برنز کاراته جهان را در پرونده اش دارد، در فینال مسابقات جهانی 2012 پاریس و در مصاف با امیر مهدی زاده به همان چیزی باخت که قبل از آغاز مسابقات و در گفتگو با سایت فدراسیون جهانی به آن اشاره داشت!

سانتوس اظهار داشت در کاراته "احترام به زمان" عنصر مهمی در موفقیت است. او درست می گفت، چون خودش در فینال وزن منهای 60 کیلوگرم رقابتهای جهانی پاریس در حالی که تا 4 ثانیه به اتمام بازی 3 بر 2 از امیر مهدی زاده پیش بود، اما در یک لحظه روی جودان زوکی تند و تیز و دقیق مهدی زاده یک امتیاز از دست داد تا با همین تک امتیاز مدال طلایش با نقره عوض شود.

جدا از نتیجه حاصله در فینال بیست و یکمین دوره مسابقات قهرمانی جهان در پاریس فرانسه، حرفهای این کاراته کای 26 ساله برزیلی می تواند حاوی نکات خواندنی باشد.

برگردان مصاحبه با سانتوس که در روزنامه جوان به چاپ رسیده را در ادامه می خوانید:

*برای یک مصاحبه متفاوت به آغازی متفاوت نیاز داریم، پس بدون رعایت کلیشه های مرسوم خود را معرفی کنید؟
-من داگلاس سانتوس 26 ساله از برزیل هستم که در حال حاضر به شدت به خواب نیاز دارم اما با شما در حال گفت و گو هستم! کاراته را از شش سالگی شروع کردم و امروز بعد از 20 سال حضور مستمر در این ورزش احساس می کنم اگر همه انسان ها برای زنده ماندن به تنفس نیازمندند، کاراته برای من حکم نفس کشیدن برای زندگی را دارد و احساس می کنم داگلاس بدون آن خواهد مرد!

*و تعریف شما از کاراته؟
-تکنیکی ترین ورزش دنیا و رشته ای ورزشی برای رسیدن به روح بلند انسانیت! فلسفه و تمرکز در این رشته دو رکن اساسی برای درک معنای کاراته است و از تعریف این رشته با واژه هایی مانند ورزشی مملو از مشت و لگد بیزارم! (می خندد) با تمام وجود ایمان دارم که این رشته ورزشی به دلیل فلسفه و تفکر منحصر به فرد تا پایان دنیا ادامه خواهد داشت و هرگز نخواهد مرد. کاراته نه تنها زندگی انسانی را شکل می دهد بلکه تفکر موجود در آن، انسان را برای مبارزه در تمام مراحل سخت زندگی به بهترین شکل ممکن آماده می سازد.

*به نظر می رسد کاراته یک میراث خانوادگی برای شماست؟
-بدون شک همینطور است. من و برادرم لورنزو با هم این رشته ورزشی راشروع کردیم اما بعد از گذشت چهارده سال، برادرم به دلیل آسیب دیدگی شدید از ناحیه دنده اجازه ادامه این رشته ورزشی را پیدا نکرد اما او به همراه مادرم و پدرم به عنوان بزرگترین مشوقان همواره در کنارم بود. در ادامه با همسرم لوسیا ریبی رو که قهرمان هفت دوره کاراته اروپا و آمریکای لاتین است آشنا شدم و امروز او مهمترین الگویی است که برای ادامه زندگی حرفه ای ورزشی ام برگزیده ام.

*در برزیل اغلب نوجوانان و جوانان به فوتبال فکر می کنند، چه شد که در شش سالگی کاراته را انتخاب کردید؟
-در تمام این سالها هر وقت به این پرسش پاسخ دادم، طرف مقابلم غرق در خنده می شد اما باور کنید که مهمترین دلیل انتخاب این رشته برای من و برادرم فیلم های رزمی در سینما بود! در حقیقت فیلم های سینمایی و مبارزات آنها من را تا قهرمانی در این رشته ورزشی همراهی کرده است.

*به نظر شما جای کاراته در بازیهای المپیک خالی نیست؟
-واقعاً همینطور است! من نمی دانم دلیل مسئولان برگزاری بازیهای المپیک در عدم پذیرش این رشته ورزشی برای حضور در سطح اول مسابقات جهان ورزش چیست؟ کاراته یک ورزش کامل است و چهار رکن سرعت، قدرت، تکنیک و انعطاف را در بالاترین سطح دارد و از همه مهم تر آنکه یک کاراته کا در کنار داشتن این چهار رکن باید باهوش، استراتژیست و تاکتیک پذیر نیز باشد تا بتواند در این رشته به قهرمانی برسد، پس بدون شک کاراته یک ورزش کامل و یک هنر متفاوت است و با توجه به قدمت آن در تاریخ، کمترین حق آن حضور در بازیهای المپیک است!

*خب بعد از مدال برنز در 2008 و طلای مسابقات 2010 جهانی، در مسابقات پاریس شاهد چه مدالی بر گردن داگلاس هستیم؟
-من از تمامی کارشناسان سپاسگزارم که من را بخت شماره یک قهرمانی می دانند. حقیقت آن است که هدف من نیز ایستادن بر سکوی شماره یک است، اما قدرت های فراوانی در وزن منهای 60 کیلوگرم از ایتالیا، مصر و ایران حضور دارند، پس برای رسیدن به هدف با تمام قدرت در حال تمرین هستم و امیدوار به تصاحب مدال طلا.

*مهمترین عنصر برای قهرمانی چیست؟
-شخصیت، نظم و تمرکز، مثلث موفقیت در کاراته است و البته احترام به زمان! در کاراته یک ثانیه برای واگذاری نتیجه کافی است!