آقایان! ساده انگاری و سکوت ممنوع!
مقدمه بی ربط اول: بزرگان سیاست ارزش بیشتری برای منتقدین اشان قائل اند و آنان را عامل رشد و تعالی جامعه و فرهنگ می دانند.
مقدمه بی ربط دوم: مثلی است معروف که دهان پر از خونتان را پیش هیچ غریبه ای باز نکنید.
مقدمه بی ربط سوم: شایعه سازان بر این باورند که نهادها و فدراسیون های داخلی تقاضای تهدید و تعلیق دارند.
***********
چند
سالی هست که مدیران سیاسی و ورزشی کشور بر سر تحدید قدرتشان در ورزش در
حال چالش نفس گیر هستند. هر یک از طرفین دیگری را متهم به هزار و یک عیب من
جمله نمامی و خبرچینی برای غیر می کنند. این شایعه و گمان تا آنجا پیش
رفته است که کمیته المپیک و در راس آن علی آبادی از متهمین درجه ی یک این
مدعا شدند. اتفاق بدی که بدتر از هر چیزی در این سال ها حال ورزش را بد
کرده است و ...
اما...
اما جدای از همه ی ادعاها و شایعات، خبری در
خروجی خبرگزاری ورزش ایران(ایپنا) و رسانه ها منعکس شد که حکایت از نامه ی
محرمانه ای می کرد که در آن فدراسیون کاراته تقاضای استمداد از دوستان
خارجی کرد. نامه ای که می تواند تمام شایعات مبنی بر خواست دوستان داخلی
برای تعلیق ورزش کشور را تائید کرد و مبین واقعیتی تلخ شد که متقاضیان
تعلیق، کسانی جز دست اندرکاران ورزش کشور نبوده و نیستند.
راستی چرا؟
نکته ی عجیب این اتفاق، سکوتی است که مدیران ورزشی در قبال آن پیشه کرده اند و دهانی که اساسا برای رد و یا تائید آن باز نشد.
حال آنکه جا داشت:
- همه مدیران و مسئولین فدراسیون کاراته برای این رسوائی استعفا دهند.
- مدیران وزارت ورزش(وزیر و معاونین)، کمیته ی ملی المپیک و شخص علی آبادی رسما و شفاف اعلام موضع نمایند.
- و اینکه مدیران امنیتی و حراست دخالت کرده و موضوع را واکاوی نمایند.
آقایان! ساده انگاری این ماجرا چیزی جز ساده لوحی نبوده و نیست. خود دانید./ محمود خیرخواه - ایپنا
