جام جم آنلاين: در شكست‌ها اين حرف را بارها به زبان مي‌آوريم كه آسمان به زمين نرسيده است، زندگي ادامه داشته و فرصت جبران وجود دارد. در موفقيت‌ها هم سر به آسمان غرور مي‌ساييم و هريك به سهم خود نقش خود را در موفقيت به دست آمده پر رنگ جلوه مي‌دهيم اما طبيعت ورزش به‌گونه‌اي است كه هر گونه افراط و تفريط در آن - چه در زمان شكست و چه در زمان پيروزي- نتيجه منفي در بر دارد و بايد راه ميانه را در پيش گرفت؛ از شكست درس بگيريم و از موفقيت در جهت بهترشدن بهره‌ بگيريم.

حكايت امروز كاراته ايران همين است، تيمي كه با شايستگي كامل در جهاني پاريس درخشيد و ضمن كسب سه مدال ارزشمند و قرار گرفتن در رده پنجم رقابت‌هاي جهاني چنان حلاوتي را براي اهالي اين ورزش رقم زده است كه بيم آن مي‌رود نكند ورزشي كه چنين ظرفيت بالايي براي درخشش در سطح جهان دارد در باد موفقيت بخوابد يا حداقل به سطح موجود اكتفا كند.

آنچه اين روزها نبايد مد نظر اهالي اين ورزش و مسوولان فدراسيون باشد، مزه‌كردن موفقيت در جهاني پاريس است، چون اين رقابت‌ها به پايان رسيده و در يك چشم به‌هم‌زدن رويدادهاي معتبر بعدي از راه مي‌رسد.

در نتيجه همه بايد به هوش باشند و براي تداوم اين موفقيت كمر‌همت ببندند، چون اين رويكرد از نان شب هم براي كاراته واجب‌تر است. توجه به برخي نكات در اين راه خالي از لطف نخواهد بود:

1‌ـ همان‌طور كه پيشتر اين نكته را يادآور شديم، استارت موفقيت كاراته در رقابت‌هاي جهاني جايي زده شد كه فدراسيون با رويكرد ملي و فارغ از نگاه‌هاي سليقه‌اي بيشتر اهالي اين ورزش را يكدل و همراه كرد تا همه در جهت موفقيت تيم ملي گام بردارند.

اين رويكرد 180 درجه با سال‌هاي قبل متفاوت بود جايي كه روند آزاردهنده ياركشي و چوب لاي چرخ گذاشتن بدجوري پايه‌هاي اين ورزش مدال‌آور را لرزانده بود، اما خوشبختانه حلاوت يكدلي و به حداقل رسيدن حاشيه‌هاي كاراته با درخشش تيم ملي در پاريس دوچندان شد تا اندك كساني كه به هر دليل با اين قافله همراه نشده بودند، درس خوبي بگيرند.

كيست كه از موفقيت تيم ملي كشورش شادمان، مسرور و مغرور نشود!؟ چون سكه موفقيت بين‌المللي در عالم ورزش در وهله اول به نام يك كشور ثبت مي‌شود ، نه فرد خاصي.

پس كاراته در مسير حيات دوباره خود و براي حفظ و ارتقاي جايگاه فعلي‌اش پيش از هر برنامه‌اي نبايد ريسمان يكدلي خود را رها كند!

2 ـ شايسته‌سالاري و گزينش بهترين‌ها نكته‌اي بود كه كادر فني تيم ملي با شهامت پشت آن ايستاد و جواناني كم ادعا و بعضا پشت خط مانده را به جنگ حريفان باتجربه خارجي فرستاد. اهميت اين موضوع چنان بود كه يك لحظه تصور كردنش هم سخت است، اگر اين جوانان نتيجه لازم را نمي‌گرفتند، چه بر سر كادرفني مي‌آمد؟ اما به هر ترتيب حالا كه ميدان دادن به جوانان و در واقع شايسته‌سالاري در تيم ملي در بالاترين سطح رقابت‌هاي دنيا موفقيت‌آميز بوده است، ضروري به نظر مي‌رسد اين عامل موفقيت و اين رويكرد نيز تداوم يابد، چرا كه لباس تيم ملي متعلق به بهترين‌هاست؛ بهترين‌هايي كه از دل رقابت‌هاي انتخابي بيرون مي‌آيند.

3 ـ كاراته ايران مثل اكثر كشورهاي اروپايي چشم به حضور رسمي در بازي‌هاي المپيك دارد. در اين رابطه چون قرار است سال آينده ميلادي كميته بين‌المللي المپيك از بين هشت رشته- (رشته‌هايي چون ووشو، كاراته، اسكيت، اسكي روي آب، بيسبال و...) - دو رشته را به بازي‌هاي المپيك 2020 اضافه كند، با توجه به تمهيدات فدراسيون جهاني كاراته و نظر مساعد ناظران كميته بين‌المللي المپيك در اين رقابت‌ها تا حدي شانس كاراته براي رسيدن به اين روياي خود افزايش يافته است.

در چنين شرايطي طبيعي است ‌كاراته ايران هم از قافله عقب نماند و با شتاب بيشتري براي رسيدن به جايگاه مطلوب‌تر تلاش كند.

در اين بين، نگاه جدي به پشتوانه‌سازي و تيم‌هاي نوجوانان و جوانان حياتي است چرا كه به طور طبيعي اعضاي فعلي تيم با وجود جواني در هشت سال آينده توان فعلي را نخواهند داشت و فدراسيون براي تداوم موفقيت خود نبايد از تيم‌هاي نوجوانان و جوانان غافل شود و حتي اگر كاراته به بازي‌هاي المپيك راه نيابد از نگاه پشتوانه‌سازي خود متضرر نخواهيم شد و چه خوب است در سال‌هاي آينده چند امير مهدي‌زاده و سعيد احمدي - طلايي و نقره‌اي‌هاي پاريس- داشته باشيم.

4 ـ كاراته ايران به طور طبيعي در دوره آينده رقابت‌هاي جهاني كه در آلمان برگزار مي‌شود، شرايط سختي را پيش روي خود خواهد داشت، چرا كه ديگر اعضاي تيم فعلي براي حريفان شناخته‌شده هستند و آناليز دقيقي روي آنها صورت خواهد گرفت. از طرفي پس از آن كه تيم ملي ايران در جهاني 2006 فنلاند نتيجه درخشاني گرفت در دو دوره بعدي اين‌رقابت‌ها يعني در ژاپن و صربستان ناكام ماند، حال براي اين كه ثابت كند درخشش در جهاني پاريس جرقه نبوده، بايد اين مهم را مانند انگيزه مستحكمي براي حفظ و ارتقاي جايگاه فعلي به كار گيرد.

5 ـ كاراته ايران كه داعيه درخشش در سطح دنيا را دارد، نبايد فريب مدال‌هاي آسيايي را بخورد و ميدان‌هاي تداركاتي مي‌تواند نقش فوق‌العاده مهمي در ارتقاي سطح فني‌اش داشته باشد. در حالي كه سالانه چند تورنمنت بين‌المللي مطرح در قاره اروپا ـ به عنوان قدرت اصلي و كنوني كاراته دنيا ـ برگزار مي‌شود، نبايد به خاطر ترس از شكست، چنين ميدان‌هاي تداركاتي ارزشمندي را براحتي از دست داد؛ رقابت‌هايي كه در كشورهايي چون فرانسه، صربستان و ايتاليا برگزار مي‌شود.

6 ـ جهاني پاريس درس ديگري هم براي كاراته ايران داشت. تيم ايران بازهم در بخش كاتا از دستيابي به مدال بازماند. بر خلاف اظهار نظر مسئولان كه معتقدند كاتاي ايران در اين بخش ضعف فني ندارد، 21 دوره برگزاري رقابت‌هاي جهاني و خالي ماندن دست ايران از كسب مدال در اين بخش، خود گوياي يكسري واقعيت‌هاي فني است و تجديد نظر در اين زمينه ضروري به نظر مي‌رسد، برخي معتقدند بايد به سمت جذب مربيان خارجي رفت. بررسي فني اين موضوع هم خالي از لطف نخواهد بود.

7 ـ بانوان محجبه بالاخره مجوز يافتند با رعايت حجاب اسلامي در تمامي رقابت‌هاي قاره‌اي و جهاني حاضر شوند. به طور طبيعي با توجه به ظرفيت مدال‌آوري در اين بخش بايد كاراته بانوان را هم با نگاهي جدي‌تر و متفاوت‌تر و با برنامه‌ريزي دقيق در جهت رشد و پيشرفت سوق داد.